وپادارێن مردم شۆهازَ کنان
داوودئے زَبور.
101
مِهر و اَدلئے سئوتا جنان،ترا نازێنان، او هُداوند!
2 بێمئیاریئے راها رئوان.
منی کرّا کدی کائے؟
گۆن دلپهکی وتی لۆگا زندَ گوازێنان.
3 وتی چمّان سِلّ و بَژّناکێن چیزّانی چارَگا نئیلان،
چه ناراهێن کاران بێزار آن، منا گۆن چُشێن چیزّان کار نێست.
4 گُمراهدلێن مردمان چه وت دورَ داران،
منا گۆن هچّ بدیێا کارَ نبیت.
5 گار و گُمسارَ کنان هماییا که وتی همساهگئے باپُشتا هبرَ کنت.
هچّ پُرکبرێن چمّ و گروناکێن دلێئے اۆپارا نکنان.
6 منی چمّ زمینئے سرا وپادارێن مردم شۆهازَ کننت
تانکه گۆن من جَهمنند ببنت،
هما کَس منی هزمتکار بوتَ کنت
که په بێمئیاریَ گَردیت.
7 پرێبکارا منی لۆگا جاگهَ نبیت و
درۆگبند منی هزمتا کرتَ نکنت.
8 هر سُهبا مُلکئے سجّهێن بدکاران تباهَ کنان،
رَدکاران چه هُداوندئے شهرا گار و گُمسارَ کنان.